070 357 0800

Bestuurders in de Ouderenzorg in de spotlight

Wij merken dat de druk bij bestuurders in de ouderenzorg in de laatste maanden flink is toegenomen. Zo stelde eerder de Inspectie Gezondheidszorg in haar Eindrapportage toezicht vast dat de bestuurders onvoldoende sturen op kwaliteit en veiligheid en werd er een lijst met 150 verpleegzorg-instellingen waar de IGZ het afgelopen anderhalf jaar intensief toezicht heeft gehouden openbaar gemaakt door staatsecretaris van Rijn. Verder stelt Hugo Borst in zijn manifest “Scherp op Ouderenzorg” voor dat er een verplichte ballotage voor bestuurders en toezichthouders moet worden ingevoerd in de ouderenzorg. En dan niet de vergeten de strijd van onze jongens Geer en Goor tegens de eenzaamheid van ouderen. Maar is de opgevoerde druk op de bestuurders in de ouderenzorg wel helemaal terecht?

De ouderenzorg in Nederland krijgt op dit moment in de media de volle aandacht. En terecht, of liever gezegd ‘eindelijk’. De roep om deze aandacht is namelijk al geruime tijd hoorbaar binnen de muren van de verpleegzorginstellingen. Zo vragen cliënten en hun verwanten dagelijks steeds vaker om meer aandacht van het zorgpersoneel en vragen zij op weer om meer aandacht van hun bestuurder omdat ze onvoldoende tijd hebben om “hun” cliënten de benodigde en gewenste aandacht te geven.

Druk bestuurders neemt steeds meer toe!
Omdat deze (nood)roep om meer aandacht door cliënten van het zorgpersoneel al langere tijd aanhoudt, is het niet zo verwonderlijk dat druk toeneemt bij de bestuurders van de ouderenzorg. De vraag is wat zij met deze druk willen en kunnen doen. Er is echt geen bestuurder in Nederland die het welbevinden van de cliënten niet op de eerste plaats heeft staan binnen zijn/haar zorgorganisatie. Alle bestuurders die wij tegenkomen in het veld voelen zich juist persoonlijk verantwoordelijk voor de kwaliteit en veiligheid van hun cliënten, ongeacht of zij een kleine of grote zorgorganisatie aansturen, ongeacht of zij wel of niet alle cliënten bij naam kennen.

En ja, bestuurders maken verschillende keuzes met betrekking tot de kwaliteit en veiligheid van hun cliënten, mede op basis van hun overtuigingen en ervaringen. En dat is maar goed ook, zorg is confectiewerk. Hugo Borst oppert dat er ballotage moet komen voor bestuurders in de ouderenzorg. Een interessante gedachte, maar op basis van welke competenties vinden we iemand dan competent als bestuurder? En zouden we dan eigenlijk niet iedereen die in de zorg werkt langs een ballotagecommissie moeten laten gaan. Zo had Hugo Borst als voetbalexpert bijvoorbeeld ook kunnen pleiten voor een ballotage van voetbaltrainers. Die streven toch ook allemaal hetzelfde doel na, het met mooi en aanvallend voetbal willen winnen? Daar slagen echt niet alle trainers in. Ooit werden trainers als Cruijff, van Gaal en Advocaat bij een club ontslagen. Waren ze dan niet competent genoeg? Het is dan maar ook de vraag of een ballotage voor bestuurders meer garantie bieden dat er bij iedere zorginstelling een goede bestuurder aan het roer staat. De ‘hard skills’ van de bestuurder zouden nog gemeten kunnen worden, maar het gaat er juist welke ‘soft skills’ de bestuurder heeft, zoals sociale en communicatieve vaardigheden, persoonlijke gewoonten, vriendelijkheid, creativiteit en optimisme. Deze zachte vaardigheden bepalen in grote mate in welke mate een bestuurder succesvol is bij een zorgorganisatie.

Het is evident dat de bestuurder in zijn functie eindverantwoordelijke is en blijft voor de kwaliteit van de zorg en de veiligheid van de cliënten. Maar het is niet reëel om deze verantwoordelijkheid nu zo expliciet bij de bestuurders van zorgorganisaties neer te leggen? Wie reguleert alle toezichthoudende en verantwoordingsregels en de beschikbare financiële middelen voor kwalitatieve zorg aan onze ouderen? De verantwoordelijkheid voor de kwaliteit en veiligheid van cliënten ligt dus ook vooral in Den Haag. Daar is de open brief van Hugo Borst aan staatsecretaris Van Rijn absoluut helder in geweest. Goed gedaan Hugo, maar toch ook bijzonder hoeveel één brief van een bekende Nederlander meer teweeg brengt dan alle feedback uit de sector zelf. Maar goed, Den Haag lijkt wakker geschud, en dat is hoopvol voor de zorgsector en de bestuurders.

De vraag of de verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van zorg en de veiligheid voor hun cliënten expliciet bij de bestuurders van ouderenzorg neergelegd moet worden kan gerust met “Ja” beantwoord worden. Bestuurders die wij kennen nemen deze verantwoordelijkheid namelijk meer dan serieus, en lopen daarvoor echt niet weg.
Maar bestuurders kunnen deze verantwoordelijk alleen maar goed gaan dragen als de overheid de bestuurders beter gaat faciliteren en ondersteunen op het gebied van financiële middelen en het geven van ruimte om ook zelf te kunnen sturen, zonder een oerwoud aan regels van toezichthoudende instanties.

Sorry, the comment form is closed at this time.